เป็นหัวหน้าหน่วยผู้นำการให้ความช่วยเหลือแบบจับคู่ฝูเจี้ยน-หนิงเซี่ย — เส้นทางสี จิ้นผิง(98)

0
1
เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2008 นายสี จิ้นผิงพร้อมด้วยสหายผู้รับผิดชอบหลักของคณะกรรมการพรรคและทางการเขตหนิงเซี่ย พากันเข้าไปในทุ่งนาของหมู่บ้านหยวนทาน ตำบลเฉินหยวนทาน เมืองชิงถงเสีย เพื่อสำรวจข้อมูลเกี่ยวกับการผลิตการไถในฤดูใบไม้ผลิ  (ภาพจาก New Business Weekly)

“ซีไห่กู้” ถือเป็นอักษรสามคำที่สำคัญมากในประวัติศาสตร์การบรรเทาความยากจนของจีน 

ซี-ซีจี๋, ไห่-ไห่หยวน, กู้-กู้หยวน (ชื่อของสามอำเภอ)บวกหลงเต๋อ, จิงหยวน, เผิงหยาง, ถงซิน และชีตี้ ประกอบเป็น “ซีไห่กู้” ซึ่งพื้นที่นี้เคยได้ชื่อว่า “3 ตะวันตก”ร่วมกับเหอซีและติ้งซีในมณฑลกานซู่ และเป็นอีกชื่อที่ใช้เรียก “พื้นที่ที่ยากจนที่สุดของจีน” ตลอดช่วงเกือบหนึ่งศตวรรษ

สมัยก่อน นายจั่ว จงถัง ผู้ว่าการมณฑลส่านซีในสมัยราชวงศ์ชิงได้มาที่นี่ เมื่อเห็นพื้นที่ตรงหน้าปกคลุมด้วยทรายสีเหลืองทอดยาว เขาถอนหายใจและพูดว่า “ยากลำบากที่สุดในโลก” เมื่อปี ค.ศ.1972 ผู้เชี่ยวชาญจากโครงการอาหารโลกแห่งสหประชาชาติเดินมาที่นี่เพื่อสำรวจข้อมูลประกอบการวิจัย พวกเขาก็อุทานว่าที่นี่ “ไม่มีปัจจัยพื้นฐานสำหรับการอยู่รอดของมนุษย์”

“ดินแดนผืนนี้เต็มไปด้วยภูเขาที่มีหุบเขาทรายอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ไม่มีต้นไม้หรือแม้แต่หญ้าเติบโตบนภูเขา

ที่นี่สิ่งที่เรียกว่าชีวิตก็คือ การถือกำเนิดและเอาตัวให้รอด” นี่คือ “ซีไห่กู้” ในอดีตที่บรรยายโดยนักเขียนจาง เฉิงจื้อ

การเปลี่ยนแปลงเริ่มขึ้นในทศวรรษ 1980 แห่งศตวรรษที่ 20

ปี ค.ศ.1982 ประเทศจีนได้เปิดตัว “แผนการพัฒนาเพื่อบรรเทาความยากจน ‘3 ตะวันตก’” ซึ่งถือเป็น “การพัฒนาเพื่อบรรเทาความยากจน” ที่มีการวางแผน ทำเป็นระบบ และมีขนาดใหญ่ครั้งแรกในประวัติศาสตร์ทั้งของจีนและแม้แต่มนุษยชาติ

เดือนพฤษภาคม ค.ศ.1996 ตามแนวคิดเชิงยุทธศาสตร์อันได้แก่ “ความมั่งคั่งร่วมกัน” และ “สถานการณ์โดยรวมสองประการ” ที่เสนอโดยนายเติ้ง เสี่ยวผิง คณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์จีนและคณะรัฐมนตรีจีนได้เปิดตัวยุทธศาสตร์การช่วยเหลือแบบจับคู่กันระหว่างตะวันออก – ตะวันตก และกำหนดให้ 9 มณฑลและเมืองที่ขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลางและ 4 เมืองขนาดใหญ่ภายใต้การวางแผนโดยตรงจากรัฐบาลกลางทางตะวันออกให้ความช่วยเหลือแบบจับคู่แก่ 10 มณฑลและเขตปกครองตนเองทางตะวันตก ฝูเจี้ยนจึงได้เริ่มเดินบนหนทางแห่งความร่วมมือเพื่อบรรเทาความยากจนในเขตหนิงเซี่ย โดย “สนามรบหลัก”ในการให้ความช่วยเหลือก็คือ “ซีไห่กู้” ซึ่ง “เมื่อผ่าก้อนดินเหลืองออก ครึ่งหนึ่งร้องว่าหิวน้ำ อีกครึ่งหนึ่งร้องว่าหิว”

นี่ถือเป็นข้อสอบที่ยากมาก จนถึงปี 1996 ประชากรที่นี่ที่มีรายได้ต่อหัวต่อปีน้อยกว่า 300 หยวนยังคงคิดเป็นร้อยละ 16.2 ของประชากรทั้งหมด

เดือนตุลาคม ค.ศ.1996 ฝูเจี้ยนได้จัดตั้งหน่วยผู้นำการให้ความช่วยเหลือแก่เขตปกครองตนเองชนเผ่าหุยหนิงเซี่ย โดยมีนายสี จิ้นผิง รองเลขาธิการคณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนประจำมณฑลฝูเจี้ยนในขณะนั้นเป็นหัวหน้า ผืนดินแห่งความยากจนที่แข็งกระด้างใน “ซีไห่กู้” เริ่มคลายออกอย่างช้าๆ จาก“ยากลำบากที่สุดในโลก” ไปสู่ “เอาชนะความยากจน”

ปี 1996 การช่วยเหลือแบบจับคู่ฝูเจี้ยน-หนิงเซี่ยได้ย่างก้าวแรก

เดือนกันยายนของปีนั้น นางหลิน เย่ฉาน ผู้อำนวยการสำนักงานบรรเทาความยากจนประจำมณฑลฝูเจี้ยนได้เดินทางไปปักกิ่งเพื่อเข้าร่วมการประชุมความร่วมมือตะวันออก-ตะวันตกที่จัดโดยคณะรัฐมนตรี และได้รับมอบภารกิจสำหรับฝูเจี้ยนในการสนับสนุนเขตหนิงเซี่ยแบบจับคู่จากที่ประชุมครั้งนี้

“ในเขตพวกคุณมีอำเภอยากจนระดับชาติตามที่กำหนดไว้กี่อำเภอ? พวกเขาอยู่ที่ไหน? อยากให้ฝูเจี้ยนช่วยอย่างไร?” ยังไม่ทันออกจากที่ประชุม นางหลิน เย่ฉาน ได้เข้าไปหาผู้ร่วมประชุมจากหนิงเซี่ยเพื่อสอบถามข้อมูล

ด้วยแนวคิดเบื้องต้นทั้งสองฝ่ายจึงกลับไปยังท้องถิ่นของตนเพื่อรายงานต่อผู้บังคับบัญชา คณะกรรมการพรรคคอมมิวนิสต์จีนและทางการมณฑลฝูเจี้ยนได้แสดงท่าทีอย่างชัดเจนว่า ไม่เพียงแต่จะเลือก 8 อำเภอและเมืองเพื่อให้ความช่วยเหลือแบบจับคู่เท่านั้น หากยังจะกำหนดให้ 5 เมืองที่มีการตั้งเขตบริหารระดับเขตตามชายฝั่งทะเลให้เป็น “กำลังสนับสนุนในแนวหลัง” จะไม่เลิกการจับคู่จนกว่าจะเอาชนะความยากจนได้ โดยถือภารกิจนี้เป็นงานทางการเมืองและจะต้องปฏิบัติภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากรัฐบาลกลางให้สำเร็จลุล่วงให้ได้

เดือนพฤศจิกายน ค.ศ.1996 คณะผู้แทนพรรคและทางการเขตหนิงเซี่ยได้เดินทางมาที่ฝูเจี้ยน การประชุมร่วมว่าด้วยความร่วมมือเพื่อการช่วยเหลือแบบจับคู่ฝูเจี้ยน-หนิงเซี่ยครั้งแรกจัดขึ้นที่เมืองฝูโจว ทั้งสองฝ่ายได้ลงนามข้อตกลงช่วยเหลือแบบจับคู่ และได้ตกลงร่วมกันว่าทางการมณฑลฝูเจี้ยนและเขตหนิงเซี่ยจะจัดการประชุมร่วมปีละครั้ง จัดตั้งกองทุนพัฒนาเพื่อความร่วมมือด้านการบรรเทาความยากจน เลือก 8 อำเภอ (เมือง/เขต) ที่ค่อนข้างมีความแข็งแกร่งทางเศรษฐกิจจาก 5 เมืองชายฝั่งทะเลที่ขึ้นตรงต่อมณฑลฝูเจี้ยนมาให้ความช่วยเหลือแบบจับคู่แก่ 8 อำเภอหลักของการพัฒนาเพื่อบรรเทาความยากจนระดับชาติในหนิงเซี่ย จัดส่งเจ้าหน้าที่ไปปฏิบัติงานในพื้นที่อีกฝ่ายเป็นการชั่วคราว ตลอดจนดำเนินความร่วมมือแบบจับคู่ระหว่างหน่วยงานต่างๆของทั้งสองฝ่าย เป็นต้น

แปลเรียบเรียงโดย ภาคภาษาไทย ศูนย์เอเชียแอฟริกา สถานีวิทยุและโทรทัศน์กลางแห่งประเทศจีน(CMG)

ติดตามตอนก่อนหน้าได้ที่

http://www.tcjapress.com/2024/06/11/xi-way-97/